| Bir gün şirket çalışanları olarak topluca Plonezköy'e pikniğe gittik. Bir ara kızlardan biri "aaa! yılan" diye viyakladı. Sesin geldiği yere yöneldim. Bir kaç arkadaşım elinde sandalye, sopa gibi araçlarla yılanı öldürmeye çalışıyordu. Bulunduğumuz yerde fındık ağaçları vardı. Bu ağacın köklerinin toprağın dışından başlayıp sonra içine giren bir yapısı var. Bu da doğal bir kafes görünümü almasını sağlıyor. Bizim gariban yılan da fındık ağaçlarının birinin kökleri arasına sığınmış durumdaydı. Ağacın yanına gittim ve yılanı görebilmek için çömeldim. Bir ara önümden akıp geçiyordu. Elimi uzatıp arkasından yakaladım ve çekip çıkardım. Yılan bana ulaşamasın diye kolumu açık tutuyordum. Bu arada başaşağı, kıvrılma hareketleri yapan yılana bakma fırsatı buldum. Fıstık yeşili renginde yaklaşık 50 cm uzunluğunda ince bir yılandı ve kesinlikle tanıdyığım bir tür değildi. Sonra nedense yere koyarak üstüne basabileceğimi düşündüm. Böylece diğer arkadaşlarla aynı tutum içine girdim ve onu öldürmek istedim. Gerçekten de eğilerek onu yere koydum ama arkasını tutmaya devam ettim. Ayağımı kladırdım ve tam kafasının üstüne indirmeye çalıştım. Tam ayağım artık kafasına basacakken yılan kıvrak bir hareketle sağa doğru kaçtı ve kurtuldu. Tekrar aynı şeyi denedim ve sonuç aynı oldu. Fakat yılan bu sefer sola doğru kaçmıştı. Böylece yılanların hiç de ağır hareket eden bir hayvan olmadığını anladım. Sonra bu bana zarar vermeyen ve öldürmeye çalıştığım halde tutumunu değiştirmeyen hayvanı neden öldürmek istediğimi düşündüm; vazgeçtim. Onu piknik alanımızın dışına kimsenin rahatsız etmeyeceği bir yere götürmeye karar verdim. Önümde diz boyu bir bahçe duvarı uzanıyordu. Nazikçe sallayarak bu duvarın arkasına atmak istedim. Bu haraketi yaptıktan sonra "cup" diye bir ses duydum. Sonra duvara daha yaklaştım ve ardında bir dere olduğunu gördüm. Yılanın boğulacağından endişe ettim. Çünkü tam öldürmekten vaz geçmişken istemeden yine aynı sonuca gitmiş olacaktım. Ama bu endişem yersiz çıktı. Çünkü yılan yüzerek karşı kıyıya çıktı. Böylece yılanların yüzebildiğini de öğrenmiş oldum. İtiraf edeyim şimdiye kadar gördüğüm hayvanların içinde en güzel yüzen de yılandı. Yaşadığım bu olaydan sonra hayvanlara olan saygım bir kat daha arttı. Tabi en başta da yılanlara. |
pofidik.com 
Maceralar 
Bilgiler ve Haberler 
